باغ دلگشا شیراز؛ یکی از کهن‌ترین باغ‌های ایرانی + آدرس، ساعت بازدید و نکات

باغ دلگشا یکی از کهن‌ترین باغ‌های ایرانی و از زیباترین باغ‌های شیرازه؛ باغی با قدمتی که به دوره‌های پیش از اسلام (ساسانی) منسوبه، با عمارتِ کلاه‌فرنگی، آبنما، درختانِ نارنج و سروهای بلند. این باغ نزدیکِ سعدیه‌ست و فضای آروم و دل‌نشینی داره. تو این مطلب از زدفلای کامل می‌ریم سراغش؛ از باغ و عمارت تا آدرس، ساعت بازدید و نکات.

اطلاعات ضروری و مهم

موقعیت روی نقشه و مسیریابی

موقعیتِ دقیقِ باغ دلگشا شیراز روی نقشه؛ با یه کلیک می‌تونی از جایی که هستی بهش مسیریابی کنی.

باغ دلگشا کجاست و چطوری بریم؟

باغ دلگشا در محله‌ی سعدیه، بلوار بوستانِ شیراز قرار داره و فقط حدود ۵۰۰ متر (۸ تا ۱۰ دقیقه پیاده) با سعدیه فاصله داره. پس بهترین کار اینه که بازدیدش رو با سعدیه ترکیب کنی.

یکی از کهن‌ترین باغ‌های ایرانی

باغ دلگشا یکی از قدیمی‌ترین باغ‌های ایرانه و ریشه‌اش به دوره‌های کهن (و حتی منسوب به ساسانی) برمی‌گرده. این باغ قرن‌ها مایه‌ی الهامِ شاعرانی مثل سعدی و حافظ بوده و اسمش (دل‌گشا = گشاینده‌ی دل) خودش گویای حال‌وهواشه.

باغ و عمارت

باغ طرحِ کلاسیکِ ایرانی داره؛ با عمارتِ کلاه‌فرنگی، آبنمای طولانی، درختانِ نارنج (که بهارها شکوفه می‌دن) و سروهای بلند. قدم زدن لای این باغ، به‌خصوص فصلِ شکوفه‌ی نارنج، فوق‌العاده‌ست.

بهترین زمان بازدید

اواخر زمستان تا اوایل خرداد که درختانِ نارنج شکوفه دادن و باغ پر عطره، بهترین فصله. عصرها برای قدم زدن مناسبن.

چند تا نکته‌ی کاربردی

• بازدید رو با سعدیه ترکیب کن (نزدیکه).
• بهار برای شکوفه و عطرِ نارنج بهترینه.
• به عمارتِ کلاه‌فرنگی و آبنما دقت کن.
• ورودی بلیت‌داره؛ ساعت فصلیه.

عمارتِ سه طبقه/دو طبقه به سبکِ کاخ‌های ساسانیِ بیشاپور و ثبتِ ۱۳۸۱

سابقه‌ی آبادانیِ باغ دلگشا به دورانِ پیش از اسلام و ساسانیان برمی‌گرده، و در دوره‌ی صفویه هم به‌عنوانِ یکی از باغ‌های مهمِ تفریحیِ شیراز شناخته می‌شد — حضورش در عکس‌های گردشگرانِ اروپایی از اون دوره هم ثبت شده. اما کوشکِ مرکزیِ امروزی به دوره‌ی زندیه برمی‌گرده. نکته‌ی معماریِ منحصربه‌فرد، طراحیِ متفاوتِ این کوشک در دو سمته: در بخشِ جنوبی سه طبقه‌ست و در بخشِ شمالی دو طبقه — یه راه‌حلِ هوشمندانه برای استفاده از توپوگرافیِ زمین. پلانِ کوشک به سبکِ کاخ‌های ساسانیِ بیشاپوره: یه تالارِ مرکزی با چهار شاه‌نشین. داخلِ کوشک با دیوارهای آینه‌کاری، نقاشی‌های رنگِ روغن، سقف‌های چوبی و گچ‌بریِ گل و بته تزیین شده. در باغ علاوه بر درختانِ نارنج، سرو، گردو، کاج، نخل و جودا هم کاشته شده. این باغ در سالِ ۱۳۸۱ با شماره‌ی ۹۱۲ در فهرستِ آثارِ ملیِ ایران به ثبت رسید.

اعتبار تصویر شاخص: ویکی‌مدیا کامانز، مجوز CC BY-SA 3.0.