رفتن به محتوا
جاهای دیدنی شیراز

بقعه علی بن حمزه شیراز؛ زیارتگاهی با آینه‌کاریِ خیره‌کننده + آدرس و بازدید

بقعه علی بن حمزه شیراز؛ زیارتگاهی با آینه‌کاریِ خیره‌کننده + آدرس و بازدید

بقعه علی بن حمزه یکی از زیارتگاه‌های زیبا و تاریخیِ شیرازه؛ آرامگاهی منسوب به علی بن حمزه، از نوادگانِ امام، با گنبدِ فیروزه‌ای و آینه‌کاریِ خیره‌کننده‌ی داخلی. این بقعه در کنار رودخانه‌ی خشک و نزدیکِ دروازه قرآن قرار داره و فضای معنوی و دل‌نشینی داره. تو این مطلب از زدفلای کامل می‌ریم سراغش؛ از آینه‌کاری و معماری تا آدرس، بازدید و نکات.

اطلاعات ضروری و مهم

عنواناطلاعات
نامبقعه‌ی علی بن حمزه (ع)
آدرسشیراز، جنوبِ دروازه قرآن، خیابان حافظ، جنبِ پل علی بن حمزه
کاربریزیارتگاه
ویژگی شاخصگنبدِ فیروزه‌ای، آینه‌کاریِ باشکوهِ داخلی، گچ‌بری و کاشی‌کاری
جاذبه‌های نزدیکدروازه قرآن، آرامگاه خواجوی کرمانی
ساعت بازدیدحدود ۸ صبح تا ۲۲
ورودیرایگان
مدت زمان پیشنهادی بازدید۳۰ دقیقه

بقعه علی بن حمزه کجاست و چطوری بریم؟

بقعه علی بن حمزه در جنوبِ دروازه قرآن و خیابان حافظِ شیراز، جنبِ پلی به همین اسم قرار داره. دسترسی باهاش راحته و می‌تونی بازدیدش رو با دروازه قرآن و آرامگاه خواجوی کرمانی ترکیب کنی.

زیارتگاهِ تاریخی

این بقعه آرامگاهِ علی بن حمزه، از نوادگانِ امامانه و قرن‌هاست زیارتگاهِ مردمِ شیرازه. گنبدِ فیروزه‌ایِ بنا از دور دیده می‌شه و یکی از نشانه‌های این بخش از شهره.

آینه‌کاریِ خیره‌کننده

چیزی که این بقعه رو خاص می‌کنه، آینه‌کاریِ فوق‌العاده‌ی فضای داخلیشه؛ یه فضای چلیپایی (صلیبی‌شکل) که پر از قطعاتِ کوچکِ آینه‌ست و زیرِ نور می‌درخشه. گچ‌بری و کاشی‌کاریِ بنا هم زیباست.

بهترین زمان بازدید

اواخر زمستان تا اوایل خرداد که هوای شیراز معتدله، بهترین فصله. چون زیارتگاهِ فعالیه، پوشش محترمانه رو رعایت کن.

فضای داخلی را چطور ببینیم؟

در حرم فقط دنبال درخشش کلی آینه‌ها نباش. چند دقیقه بایست و گره‌ها، قطعات ریز آینه، گچ‌بری، کاشی‌ها و انعکاس نور را جداگانه نگاه کن. این تزیینات برای ساختن فضای معنوی به کار رفته‌ان؛ حرکت آرام و سکوت، هم احترام به زائرانه و هم فرصت دیدن جزئیات می‌ده.

کتیبه‌ها و درهای چوبی

در کنار آینه‌کاری، کتیبه‌ی سنگیِ منسوب به ابراهیم سلطان، فرزند شاهرخ تیموری، و نمونه‌های منبت و گره‌چینی ارزش دیدن دارن. همه‌ی اجزای بنا هم‌زمان ساخته نشده‌ان؛ بقعه در دوره‌های مختلف آسیب دیده، بازسازی شده و لایه‌های تاریخی متفاوتی را کنار هم نگه داشته.

آداب ورود به زیارتگاه

این‌جا قبل از آن‌که جاذبه‌ی عکاسی باشه، مکان فعال مذهبیه. پوشش متناسب داشته باش، تلفن را بی‌صدا کن و مسیر نمازگزاران را نبند. ممکنه برای ورود بانوان پوشش تکمیلی در اختیار گذاشته بشه. در زمان مراسم مذهبی، فضای بازدید محدودتره و اولویت با آیین و زائرانه.

عکاسی با اجازه، نه با عجله

قانون عکاسی می‌تونه بین صحن و داخل حرم یا در زمان‌های مختلف فرق کنه؛ از خادم بپرس و فلاش نزن. دوربین را به چهره‌ی زائران نگیر و برای قاب متقارن وسط مسیر نایست. انعکاس آینه‌ها با نور طبیعی هم خوب ثبت می‌شه و نیازی به نور تند نداره.

چه زمانی خلوت‌تره؟

میان دو نوبت نماز معمولاً فرصت آرام‌تری برای دیدن معماری فراهم می‌شه، اما ساعت دقیق را باید همان روز بررسی کرد. شب‌های مناسبتی و پنجشنبه‌ها فضای معنوی ویژه‌ای دارن، ولی برای مطالعه‌ی جزئیات معماری شلوغ‌ترن. بازدید کوتاه و محترمانه را با برنامه‌ی مراسم هماهنگ کن.

مسیر پیاده در بافت قدیمی

بقعه نزدیک دروازه قرآن و پل علی‌بن‌حمزه قرار داره و می‌شه آن را در یک مسیر شهری با حافظیه یا باغ جهان‌نما دید. فاصله‌ها و شیب را روی نقشه چک کن؛ عبور از خیابان‌های پرتردد نیاز به دقته. تاکسی اینترنتی برای سالمند معمولاً از پیاده‌روی طولانی راحت‌تره.

برای بازدید چقدر وقت لازمه؟

برای زیارت و دیدن تزیینات حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه زمان منطقیه. اگر به معماری و کتیبه علاقه داری، عجله نکن و دور بنا را هم ببین. برنامه را طوری نچین که هم‌زمان با بسته‌شدن احتمالی بخش‌ها برسی؛ ساعت و امکان ورود گردشگر را پیش از حرکت استعلام کن.

رفتار مسئولانه در یک بنای تاریخی

به آینه‌کاری، کاشی یا درهای قدیمی دست نزن و به دیوار تکیه نده. خوراکی را وارد فضای اصلی نکن و زباله باقی نذار. کمک نقدی فقط از مسیر صندوق یا روش رسمی انجام بشه؛ به راهنما یا واسطه‌ی ناشناس برای ورود ویژه پول نده.

چند تا نکته‌ی کاربردی

  • به آینه‌کاریِ خیره‌کننده‌ی داخل دقت کن.
  • پوشش محترمانه داشته باش (زیارتگاهه).
  • بازدید رو با دروازه قرآن ترکیب کن.
  • بازدید رایگانه.

سفارشِ امیر عزّالدوله‌ی دیلمی و شعرِ حافظ در ستایشش

سفارش‌دهنده‌ی این بقعه «امیر عزّالدوله‌ی دیلمی» در دوره‌ی آل‌بویه (دیلمیان) بوده و به‌گفته‌ی مورخان، این بنا یکی از بهترین ساخته‌های اون دوره در شیراز محسوب می‌شه. بازسازی‌های بعدی هم در دوره‌ی تیموریان روی بنا انجام شد. نکته‌ی کم‌ترشنیده اینه که حافظ شیرازی از زائرانِ این بقعه بوده و در ستایش از علی بن حمزه شعری سروده. در داخلِ حرم، آینه‌کاری با ریزه‌کاری‌های رنگیِ ظریف و خوش‌نویسی‌های متنوعِ فارسی و عربی روی فضای داخلی غالبه — همون سبک معماریِ مذهبیِ ایرانی که در آرامگاه‌های پر تزیینِ شیراز و قم می‌بینیم. این بقعه روی خیابانِ حافظ و نزدیکِ رودخانه‌ی خشک (روحی) قرار داره — یعنی برای کسی که حافظیه رو بازدید می‌کنه، بازدیدِ این بقعه هم می‌تونه یه ادامه‌ی منطقیِ مسیر باشه.

اعتبار تصویر شاخص: ویکی‌مدیا کامانز، مجوز CC BY-SA 3.0.

هتل‌های پیشنهادی شیراز

همه ←

مقاله‌های مرتبط

همه ←