دروازه قرآن شیراز؛ طاقِ نمادینِ ورودیِ شهر + آدرس و نکات
دروازه قرآن یکی از نمادهای شیراز و دروازهی تاریخیِ ورودیِ شهره؛ طاقی که در تنگهی اللهاکبر و بین دو کوه قرار داره و در قدیم، قرآنی بالاش گذاشته بودن تا مسافران از زیرش (و زیر برکتِ قرآن) رد بشن. حالوهوای این منطقه، بهخصوص غروب، فوقالعادهست. تو این مطلب از زدفلای کامل میریم سراغش؛ از تاریخچه و حالوهوا تا آدرس و نکات.
اطلاعات ضروری و مهم
| عنوان | اطلاعات |
|---|---|
| نام | دروازه قرآن شیراز |
| آدرس | شیراز، شمالشرقِ شهر، تنگهی اللهاکبر (خروجی بهسمتِ مرودشت) |
| ریشهی تاریخی | دورهی آلبویه (عضدالدوله دیلمی) |
| بنای فعلی | حدود ۸۰ سال قدمت (بازسازیِ دورهی معاصر) |
| راز نام | قرار دادنِ قرآن بالای طاق برای برکتِ مسافران |
| جاذبهی نزدیک | آرامگاه خواجوی کرمانی، چشماندازِ شهر |
| ساعت بازدید | شبانهروزی |
| ورودی | رایگان |
موقعیت روی نقشه و مسیریابی
موقعیتِ دقیقِ دروازه قرآن شیراز روی نقشه؛ با یه کلیک میتونی از جایی که هستی بهش مسیریابی کنی.
دروازه قرآن کجاست و چطوری بریم؟
دروازه قرآن در شمالشرقِ شیراز و در تنگهی اللهاکبر، در خروجیِ شهر بهسمتِ مرودشت قرار داره. دسترسی باهاش راحته و چون محوطهاش بازه، هر ساعتی میتونی بری.
تاریخچهی دروازه
این دروازه نخستین بار در دورهی آلبویه و به دستور عضدالدوله دیلمی ساخته شد. در قدیم، بالای طاقش قرآنی میذاشتن تا مسافرانی که از شهر خارج میشدن، از زیرِ قرآن و در پناهِ برکتش رد بشن. اون قرآنها حالا در موزهی پارس نگهداری میشن. بنای فعلی بازسازیشدهست.
حالوهوا و جاذبههای نزدیک
دروازه قرآن در دلِ یه تنگهی زیبا و بین دو کوه قرار داره و چشماندازِ خوبی به شهر میده. کنارش آرامگاه خواجوی کرمانی (شاعر) هست و محوطهاش با کافهها و فضای سبز، محلِ تفریحِ مردمه؛ بهخصوص غروب.
بهترین زمان بازدید
اواخر زمستان تا اوایل خرداد بهترین فصله. غروب که نورپردازی میشه و چراغهای شهر روشن میشن، منظره فوقالعادهست.
دروازهی فعلی دروازهی نخستین نیست
در این نقطه در دورههای مختلف سازههایی ساخته، تخریب و بازسازی شدهان. بنای امروز را نباید بدون توضیح همان طاق عضدالدوله دانست. تاریخ قرآنهای نگهداریشده، تغییر مسیر جاده و بازسازی معاصر را جداگانه ببین.
چرا قرآن بالای دروازه بود؟
قرار دادن قرآن برای تبرک مسافران ورودی و خروجی شهر انجام میشد. نسخههای تاریخی بعداً برای حفاظت جابهجا شدن و آنچه امروز میبینی ممکنه جایگزین یا نمادین باشه. دربارهی محل نگهداری نسخهها از منبع موزهای معتبر بخون.
تنگ اللهاکبر و ورود به شیراز
مسافر قدیم از این گذر برای نخستینبار منظرهی شهر را میدید و «اللهاکبر» با شگفتی این چشمانداز پیوند خورده. بزرگراه، تونل و توسعهی امروز تجربه را تغییر داده، اما شکل طبیعی گذر هنوز قابلخواندنه.
آرامگاه خواجو در همان مسیر
آرامگاه خواجوی کرمانی کنار مجموعه قرار داره و میشه هر دو را در یک برنامه دید. برای عبور از مسیرهای سواره از گذرگاه امن استفاده کن. نزدیکی روی نقشه به معنی عبور مستقیم از هر نقطه نیست.
بهترین قاب عکاسی امن
برای ثبت کامل طاق از فضای پیادهی مجاز فاصله بگیر و وارد سوارهرو نشو. شب نورپردازی جذابه، ولی جزئیات سنگ و کتیبه در روز بهتر دیده میشن. پهپاد و توقف خودرو وسط مسیر مجاز نیست.
شلوغی نوروز
این نقطه نماد ورود شهر و در تعطیلات بسیار پرتردده. برای پارک یا پیادهشدن از قبل محل امن انتخاب کن و قرار گروهی را کنار یک نشانهی ثابت بذار. کودک را نزدیک خیابان رها نکن.
مدت بازدید
برای خود دروازه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه کافیه؛ همراه آرامگاه خواجو و چشمانداز یک تا یکونیم ساعت زمان بذار. آن را بین چند مقصد فقط از پنجرهی خودرو نبین.
حفاظت
روی طاق و دیواره یادگاری ننویس و از مانع عبور نکن. زباله در فضای سبز و آبراه نذار. اگر بخش مرمت یا محدود شده، برای زاویهی عکس وارد کارگاه نشو.
چند تا نکتهی کاربردی
- غروب برای دیدنِ منظرهی شهر و نورپردازی برو.
- آرامگاه خواجوی کرمانیِ کناری رو هم ببین.
- تو محوطه و کافههاش استراحت کن.
- بازدید رایگان و شبانهروزیه.
پیشینهی هزار ساله، قرآنِ هفده منِ خطِ سلطان ابراهیم تیموری
پیشینهی دروازهی قرآن به دورانِ حکومتِ عضدالدولهی دیلمی در عصرِ آلبویه برمیگرده — یعنی بیش از هزار سال پیش، زمانی که شیراز یکی از مهمترین کانونهای سیاسی-فرهنگیِ ایران بود. علتِ نامگذاری «دروازهی قرآن» اینه که عضدالدوله دستور داد یه قرآن در بالای دروازه گذاشته بشه تا مسافرها بهسلامت از زیرش بگذرن — این یه سنتِ هزار سالهی فرهنگیه. در دورهی زندیه، کریمخانِ زند بازسازیِ گستردهای روی این بنا انجام داد و علاوه بر مقاومسازی، یه جلدِ قرآنِ ارزشمندِ نفیس به نامِ «قرآنِ هفده من» (که در واقع دو جلد بود) رو در اتاقکِ بالای دروازه گذاشت. این قرآنها به خطِ «سلطان ابراهیم بن شاهرخ تیموری» نوشته شده بودن — یعنی نسخههای خطیِ متعلق به دورهی تیموری که برای حفظِ ایمنی، در حالِ حاضر به موزهی پارسِ شیراز منتقل شدن. در دورهی قاجار، این بنا بر اثرِ چندین زلزله آسیبِ جدی دید و «محمد زکیخانِ نوری» دستِبکارِ تعمیرش شد.
پرسشهای متداول
دروازه قرآن شیراز کجاست؟
در ورودیِ شمالیِ شیراز، در تنگِ اللهاکبر و مسیرِ مرودشت.
دروازه قرآن چیست؟
دروازهی تاریخیِ شیراز که در بالای آن قرآنی نگهداری میشد تا مسافران زیرِ آن بگذرند؛ امروز با باغ و آبشارِ مصنوعی تفرجگاه است.
ساعت و ورودی؟
فضای عمومیِ تفرجگاهی است؛ عصر و شب دلنشینتر است.
اعتبار تصویر شاخص: ویکیمدیا کامانز، مجوز CC BY-SA 3.0.
نویسندهی سفر و گردشگری — نویسنده و سرپرست محتوای زِدفلای.
دیدن همهی نوشتهها ←هتلهای پیشنهادی شیراز
مقالههای مرتبط
جاهای دیدنی شیراز
مسیر پیادهگردی زندیه شیراز؛ ارگ، بازار، حمام و مسجد وکیل
راهنمای قدمبهقدم مسیر پیاده زندیه شیراز از ارگ کریمخان تا حمام و مسجد وکیل، چهارسوق بازار و سرای مشیر؛ همراه زمانبندی، نقشه، خرید و مسیرهای کوتاهتر.
جاهای دیدنی شیراز
دریاچه پریشان کازرون؛ تالابِ بینالمللی و بهشتِ پرندگان
دریاچه پریشان در حدود ۱۵ کیلومتریِ کازرون (منطقهی حفاظتشدهی ارژن)، تالابِ بینالمللیِ ثبتشده در رامسر و زیستگاهِ پرندگانِ مهاجر؛ بازدید رایگان. از تالاب و پرندگان تا فاصله، بهترین زمان و نکات.
جاهای دیدنی شیراز
آبشار مارگون سپیدان؛ یکی از پرآبترین آبشارهای ایران
آبشار مارگون در شهرستان سپیدان (حدود ۱۳۰ کیلومتری شیراز)، یکی از پرآبترین و زیباترین آبشارهای ایران با ارتفاعِ حدود ۷۰ و پهنای حدود ۱۰۰ متر که از دلِ صخره میجوشد؛ بازدید رایگان. از آبشار و فاصله تا بهترین زمان و نکات.