رفتن به محتوا
جاهای دیدنی تهران

موزه موسیقی ایران تهران؛ گنجینه‌ی سازها و موسیقیِ ایرانی در تجریش + آدرس، ساعت بازدید و نکات

موزه موسیقی ایران تهران؛ گنجینه‌ی سازها و موسیقیِ ایرانی در تجریش + آدرس، ساعت بازدید و نکات

موزه موسیقی ایران بهشتِ دوستدارانِ موسیقیه؛ موزه‌ای در تجریش که گنجینه‌ای از سازهای ایرانی و میراثِ موسیقاییِ کشور رو در خودش جا داده. از سالن نمایش سازها تا آرشیو صوتی، کارگاهِ ساخت ساز و حتی بخشی که می‌تونی سازها رو لمس کنی. تو این مطلب از زدفلای کامل می‌ریم سراغش؛ از بخش‌ها و سازها تا آدرس، ساعت بازدید و نکات.

اطلاعات ضروری و مهم

عنواناطلاعات
نامموزه موسیقی ایران
آدرستهران، میدان تجریش، خیابان شهید ابراهیم دربندی، خیابان موزه، کوچه نیلوفر، پلاک ۹
ساختمانسه طبقه با بخش‌های متنوع
بخش‌هاسالن نمایش سازها، گنجینه، آرشیو صوتی-تصویری، سالن اجرا
بخش‌های ویژهکارگاهِ ساخت ساز، بخشِ «به سازها دست بزنید»
امکاناتکتابخانه‌ی تخصصی، استودیوی ضبط، کافی‌شاپ
ساعت بازدیدحدود ۱۰ تا ۱۸ (نیمه‌ی دوم سال تا ۱۷؛ شنبه‌ها تعطیل)
ورودیبلیت‌دار

موقعیت روی نقشه و مسیریابی

موقعیتِ دقیقِ موزه موسیقی ایران روی نقشه؛ با یه کلیک می‌تونی از جایی که هستی بهش مسیریابی کنی.

موزه موسیقی کجاست و چطوری بریم؟

موزه موسیقی ایران در محله‌ی تجریش و خیابان موزه قرار داره. با مترو (ایستگاه تجریش) و کمی پیاده‌روی به‌راحتی می‌رسی.

گنجینه‌ی سازهای ایرانی

قلبِ موزه، سالن نمایشِ سازهاست؛ مجموعه‌ای از سازهای ایرانی (زهی، بادی، کوبه‌ای و...) از مناطقِ مختلفِ کشور. کنارش آرشیو صوتی-تصویری و گنجینه‌ی موزه، میراثِ موسیقاییِ ایران رو حفظ کرده.

کارگاهِ ساخت ساز و بخشِ تعاملی

یکی از جذابیت‌های موزه، کارگاهِ ساخت سازه که می‌تونی استادکارها رو در حالِ ساخت و مرمتِ ساز ببینی. بخشِ ویژه‌ای هم هست به اسمِ «به سازها دست بزنید» که می‌تونی بعضی سازها رو از نزدیک لمس و امتحان کنی؛ به‌خصوص برای بچه‌ها جذابه.

بهترین زمان بازدید

هر فصلی مناسبه چون موزه سرپوشیده‌ست. شنبه‌ها تعطیله، پس روزِ دیگه برو. گاهی سالن اجرای موزه کنسرت داره؛ از برنامه‌ش باخبر شو.

سازها را بر اساس خانواده ببین

به‌جای عبور ویترین‌به‌ویترین، سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای را مقایسه کن. جنس بدنه، شکل کاسه، تعداد سیم و شیوه‌ی تولید صدا را ببین. سازهایی با نام نزدیک ممکنه ساختار و جغرافیای متفاوتی داشته باشن؛ برچسب نام ساز، منطقه و سازنده را دقیق بخون.

موسیقی فقط مجموعه‌ی ساز نیست

آرشیو صوتی، اسناد، عکس‌ها و ابزار ضبط نشان می‌دن اجرای موسیقی چطور ثبت و منتقل شده. اگر بخش شنیداری فعاله، یک نمونه را با تمرکز گوش بده و بعد ساز مربوط را پیدا کن. این پیوند، بازدید را از تماشای اشیای خاموش به شناخت صدا تبدیل می‌کنه.

کارگاه ساخت و مرمت

اگر امکان مشاهده‌ی کارگاه یا نمایش ساخت وجود داشت، به انتخاب چوب، پوست، اتصال قطعات و ظرافت تنظیم ساز دقت کن. به ابزار و ساز نیمه‌کاره دست نزن. فعالیت کارگاه دائمی نیست؛ برای دیدن برنامه‌ی خاص باید پیشاپیش زمان و امکان ورود را بپرسی.

برای کودک یک بازی شنیداری بساز

از کودک بخواه صدای زیر و بم، کشیده یا ضربه‌ای را تشخیص بده و بعد سازش را پیدا کن. لازم نیست تمام تاریخ‌ها را حفظ کنه. هدف اینه بفهمه شکل و ماده چگونه صدا می‌سازن. هدفون و نمایشگر را با دستور استفاده کن و صدای دستگاه را بیش از حد بالا نبر.

کتابخانه و آرشیو عمومی نیستن

وجود کتابخانه یا مخزن به معنی دسترسی آزاد گردشگر به همه‌ی منابع نیست. پژوهشگر باید درباره‌ی عضویت، معرفی‌نامه و وقت قبلی سؤال کنه. برای استفاده از عکس یا فایل صوتی هم حق نشر و اجازه‌ی بازتولید را جداگانه بررسی کن.

زمان پیشنهادی

برای دیدن سازها و بخش شنیداری حدود ۹۰ دقیقه تا دو ساعت مناسبه. اگر اجرای زنده یا نشست برگزار می‌شه، زمان آن را جدا حساب کن. برنامه‌ی رویدادها ثابت نیست و بازبودن موزه تضمین نمی‌کنه سالن اجرا هم قابل‌دیدن باشه.

عکاسی و سکوت

قانون عکس را از مسئول بپرس و فلاش نزن. هنگام پخش نمونه‌ی صوتی یا توضیح راهنما با صدای بلند صحبت نکن. به شیشه‌ی ویترین و ساز تکیه نده و موبایل را نزدیک بلندگو نذار. ضبط اجرای زنده ممکنه نیاز به اجازه‌ی جدا داشته باشه.

مسیر تجریش را سبک بچین

موزه را می‌شه با باغ فردوس یا بازار تجریش ترکیب کرد، اما هرکدام زمان خودش را می‌خوان. پیاده‌روی محله و شیب بعضی کوچه‌ها را حساب کن. خودرو شخصی با کمبود پارک درگیره؛ نشانی ورودی را ذخیره کن و ساعت تازه‌ی موزه را مبنا قرار بده.

چند تا نکته‌ی کاربردی

  • بخشِ «به سازها دست بزنید» رو از دست نده.
  • کارگاهِ ساخت ساز رو ببین.
  • شنبه‌ها تعطیله؛ برنامه‌ی کنسرت‌ها رو چک کن.
  • ورودی بلیت‌داره.

۲۴۰ ساز از ۲۰۰ گونه، هفت بخشِ موزه و افتتاحِ آبانِ ۱۳۸۸

این موزه در فضایی که قبلاً خانه‌ی شخصیِ «سیروس سمراد» (سازنده‌ی هتلِ کنتیننتالِ تهران) بود قرار داره. بنا بعد از انقلاب مصادره و سپس به موزه‌ی موسیقی تبدیل شد و در ۲۲ آبانِ ۱۳۸۸ به‌طور رسمی افتتاح شد. کلِ مساحت حدودِ ۳۶۵۰ مترمربعه و زیربنای بنا که در سه طبقه طراحی شده، بیش از ۱۴۰۰ مترمربعه. در این موزه حدودِ ۲۴۰ ساز از ۲۰۰ نوعِ مختلف نگهداری می‌شه و دسته‌بندیِ سازها شاملِ زهی، کوبه‌ای، بادی و سازهای سنتیِ منطقه‌ایه. موزه از هفت بخشِ کلی تشکیل شده: سالنِ نمایشِ سازها، گنجینه‌ی موزه، آرشیوِ صوتیِ تصویری، نمایشگاهِ تجهیزاتِ ضبط و پخشِ صوت (که سیرِ تحولِ ابزارهای صدابرداری رو نشون می‌ده)، کارگاهِ ساخت و مرمتِ ساز و دو بخشِ دیگه. ترکیبِ معماریِ خانه‌ی قاجاری-پهلوی و سازهای تاریخی، فضایی متفاوت از موزه‌های متعارفِ شهر ساخته.

اعتبار تصویر شاخص: ویکی‌مدیا کامانز، مجوز CC BY-SA 4.0.

هتل‌های پیشنهادی تهران

همه ←

مقاله‌های مرتبط

همه ←