رفتن به محتوا
جاهای دیدنی تهران

پل طبیعت تهران؛ پلِ پیاده‌ی نمادینِ عباس‌آباد، اثرِ لیلا عراقیان + آدرس و نکات

پل طبیعت تهران؛ پلِ پیاده‌ی نمادینِ عباس‌آباد، اثرِ لیلا عراقیان + آدرس و نکات

پل طبیعت بزرگ‌ترین پلِ پیاده‌روِ ایران و یکی از نمادهای مدرنِ تهرانه؛ پلی سه‌طبقه و خمیده که دو بوستانِ طالقانی و آب‌وآتش رو از روی بزرگراه مدرس به هم وصل می‌کنه. این شاهکار رو لیلا عراقیانِ جوان طراحی کرد و حالا یکی از محبوب‌ترین پاتوق‌های شهره. تو این مطلب از زدفلای کامل می‌ریم سراغش؛ از معماری و چشم‌انداز تا آدرس و نکات.

اطلاعات ضروری و مهم

عنواناطلاعات
نامپل طبیعت تهران
آدرستهران، اراضی عباس‌آباد، بینِ بوستان طالقانی و بوستان آب‌وآتش
طراحلیلا عراقیان (با همکاریِ علیرضا بهزادی)
سال افتتاح۱۳۹۳
طولحدود ۲۷۰ متر، سه‌طبقه‌ی پیاده‌رو
ایده‌ی طراحیالهام از فرمِ درخت، طراحیِ سازگار با محیط‌زیست
امکاناتکافه و رستوران در طبقات، فضای نشستن، چشم‌انداز
ورودیرایگان

موقعیت روی نقشه و مسیریابی

موقعیتِ دقیقِ پل طبیعت روی نقشه؛ با یه کلیک می‌تونی از جایی که هستی بهش مسیریابی کنی.

پل طبیعت کجاست و چطوری بریم؟

پل طبیعت در اراضی عباس‌آبادِ تهران قرار داره و بوستانِ طالقانی (در شرق) رو به بوستانِ آب‌وآتش (در غرب) وصل می‌کنه. با مترو و بعد کمی پیاده‌روی، یا با ماشین به بوستان‌های اطراف می‌رسی.

یه شاهکارِ معماری

پل رو لیلا عراقیان (در رقابتی که سال ۱۳۸۸ برنده شد) طراحی کرد و در سال ۱۳۹۳ افتتاح شد. این پلِ ۲۷۰ متری، سه‌طبقه‌ست و فرمِ خمیده و ستون‌های درخت‌مانندش، اون رو به یه اثرِ هنریِ زنده تبدیل کرده. پل چندین جایزه‌ی معماریِ بین‌المللی هم گرفته.

چشم‌انداز و امکانات

از روی پل، منظره‌ی فوق‌العاده‌ای از تهران، بزرگراه مدرس و کوه‌های البرز می‌بینی. طبقاتِ مختلف کافه و رستوران دارن و فضای نشستن، پل رو به جای دل‌نشینی برای گذروندنِ وقت تبدیل کرده.

بهترین زمان بازدید

غروب و شب که پل نورپردازی می‌شه و چراغ‌های شهر روشنه، فوق‌العاده‌ست. بهار و پاییز که هوا معتدله، بهترین فصله.

پل مقصد نیست، مسیر شهریه

پل طبیعت برای پیوند پارک آب‌وآتش و بوستان طالقانی طراحی شده و تجربه‌ی اصلیش حرکت، مکث و تغییر زاویه‌ی دید در چند تراز است. فقط تا وسط پل نرو و برنگرد؛ در صورت توان، ارتباط دو پارک را هم تجربه کن.

سه‌بعدی و چندمسیره حرکت کن

شاخه‌ها، رمپ‌ها و سکوها اجازه می‌دن یک منظره را از ارتفاع و قاب‌های مختلف ببینی. مسیر برگشتت لزوماً همان مسیر رفت نیست. برای قرار، نام سمت ورودی و طبقه را مشخص کن؛ «روی پل» نقطه‌ی دقیقی نیست.

معماری سازه‌ای را ببین

ستون‌های درخت‌مانند و شبکه‌ی فولادی، دهانه‌ها را نگه می‌دارن و هم‌زمان فضای مکث می‌سازن. به اتصال سازه با کف و پیچ مسیر توجه کن. از نرده بالا نرو و چیزی به سازه نبند؛ قاب بهتر ارزش خطر یا آسیب نداره.

صبح، غروب یا شب؟

صبح خلوت‌تر و برای معماری مناسبه، غروب نور خوبی روی شهر می‌ده و شب نورپردازی جذابه اما شلوغ‌تره. آلودگی می‌تونه دید البرز را محدود کنه. بعد از باران کف لغزنده و در باد شدید توقف طولانی ناخوشاینده.

عکاسی بدون بستن پل

برای عکس وسط مسیر اصلی و رمپ نایست و سه‌پایه را در ازدحام باز نکن. از چند تراز برای حذف جمعیت استفاده کن. عکاسی حرفه‌ای یا پهپاد مقررات جدا داره و فضای عمومی به معنی مجوز خودکار پروژه‌ی تجاری نیست.

با ویلچر و کالسکه

رمپ‌ها دسترسی را بهتر می‌کنن، اما طول مسیر و شیب تدریجی می‌تونه خسته‌کننده باشه. آسانسور یا مسیر فعال را پیشاپیش بررسی کن و نقطه‌ی استراحت داشته باش. ازدحام آخرهفته حرکت کالسکه را سخت‌تر می‌کنه.

مسیر ترکیبی عباس‌آباد

می‌تونی از آب‌وآتش وارد پل بشی، به طالقانی برسی و با مترو یا تاکسی برگردی. اگر باغ کتاب یا موزه دفاع مقدس را اضافه می‌کنی، فاصله و زمان واقعی را روی نقشه بسنج. همه‌ی مقصدها کنار هم دیده می‌شن، اما هم‌ورودی نیستن.

حفاظت و ایمنی

زباله را از روی پل به فضای سبز یا بزرگراه ننداز و کودک را کنار نرده تنها نذار. اسکیت و دوچرخه را در ازدحام با سرعت حرکت نده. ساعت کافه‌ها و خدمات ممکنه از دسترسی پیاده متفاوت باشه؛ برگشت را به آخرین لحظه موکول نکن.

چند تا نکته‌ی کاربردی

  • غروب برو تا هم منظره‌ی روز و هم نورپردازیِ شب رو ببینی.
  • بازدید رو با بوستانِ آب‌وآتش ترکیب کن.
  • هر سه طبقه‌ی پل رو بگرد.
  • ورود رایگانه.

۳۰۰ متر طول، ۲۰۰۰ تن وزن و طرحِ لیلا عراقیانِ ۲۶ ساله

پل طبیعت یه پروژه‌ی مهندسیِ غیرعادیه: طولش ۳۰۰ متره، وزنِ سازه‌اش ۲۰۰۰ تنه و مساحتِ کلِ سطحش به ۷۰۰۰ مترمربع می‌رسه. عرضِ پل در نقاطِ مختلف بین ۶ تا ۱۳ متر متغیره — یعنی برخلافِ پل‌های متعارف، یه مسیرِ ساده برای عبور نیست بلکه فضایی برای توقف و گذراندنِ زمانه. داستانِ طراحی هم شنیدنیه: در سالِ ۱۳۸۷ شهرداریِ تهران مسابقه‌ای برای طراحیِ این پل برگزار کرد و طرحِ معمارِ جوان «لیلا عراقیان» (که در اون زمان ۲۶ ساله بود) به‌همراهِ همکارانش، «علیرضا بهزادی» و «سحر پاسایی»، در سالِ ۱۳۸۸ برنده شد. پل در ۲۰ مهرِ ۱۳۹۳ به‌صورتِ رسمی افتتاح شد و دو بوستانِ «آب و آتش» و «طالقانی» رو به هم متصل می‌کنه. این پل از سالِ ۱۳۹۲ به این طرف، چندین جایزه‌ی ملی و بین‌المللی دریافت کرده — از جمله جایزه‌ی بین‌المللیِ «خشتِ طلایی» در فضاهای گردشگری و عنوانِ سازه‌ی برترِ فولادیِ ایران در بخشِ پل.

اعتبار تصویر شاخص: ویکی‌مدیا کامانز، مجوز CC BY-SA 4.0.

هتل‌های پیشنهادی تهران

همه ←

مقاله‌های مرتبط

همه ←