کتابخانه و موزه ملی ملک تهران؛ گنجینه‌ی نسخه‌های خطی و آثار هنری + آدرس، ساعت بازدید و نکات

کتابخانه و موزه ملی ملک یکی از غنی‌ترین گنجینه‌های فرهنگیِ ایرانه؛ موقوفه‌ای که حاج حسین آقا ملک، از واقفانِ بزرگ، به ملت اهدا کرد. این مجموعه یکی از شش گنجینه‌ی بزرگِ نسخه‌های خطیِ کشوره و در کنارش تمبر، سکه، نگارگری و آثارِ هنریِ نفیس هم داره. تو این مطلب از زدفلای کامل می‌ریم سراغش؛ از گنجینه و بخش‌ها تا آدرس، ساعت بازدید و نکات.

اطلاعات ضروری و مهم

موقعیت روی نقشه و مسیریابی

موقعیتِ دقیقِ کتابخانه و موزه ملی ملک روی نقشه؛ با یه کلیک می‌تونی از جایی که هستی بهش مسیریابی کنی.

موزه ملک کجاست و چطوری بریم؟

کتابخانه و موزه ملی ملک در محدوده‌ی سردر باغ ملی و نزدیکِ میدان امام خمینی قرار داره. با مترو (ایستگاه امام خمینی) و کمی پیاده‌روی به سمتِ غرب، بهش می‌رسی.

بزرگ‌ترین کتابخانه‌ی وقفیِ ایران

این مجموعه رو حاج حسین آقا ملک وقف کرد و حالا بزرگ‌ترین کتابخانه‌ی وقفیِ ایرانه. گنجینه‌ی نسخه‌های خطیش (حدود ۱۹ هزار نسخه) اون رو به یکی از شش گنجینه‌ی بزرگِ نسخِ خطیِ کشور تبدیل کرده؛ بعضی نسخه‌ها صدها سال قدمت دارن.

بخش‌های موزه

علاوه بر کتابخانه، موزه بخش‌های متنوعی داره؛ گنجینه‌ی تمبر و سکه، نگارگری و خوشنویسی (با آثارِ استادانِ بزرگ)، فرش و آثارِ هنریِ نفیس. تنوعِ آثار، بازدید رو برای هر سلیقه‌ای جذاب می‌کنه.

بهترین زمان بازدید

هر فصلی مناسبه چون موزه سرپوشیده‌ست. جمعه‌ها و تعطیلاتِ رسمی تعطیله؛ ساعتِ کاری هم فصلیه، پس از قبل چک کن.

چند تا نکته‌ی کاربردی

• گنجینه‌ی نسخه‌های خطی و نگارگری رو از دست نده.
• جمعه‌ها تعطیله؛ روز دیگه برو.
• بازدید رو با سردر باغ ملی و موزه‌های نزدیک ترکیب کن.
• ورودی بلیت‌داره.

۱۹ هزار نسخه‌ی خطی و وقفِ ۱۳۱۶ به آستان قدس رضوی

این مجموعه یه شناسنامه‌ی متفاوت در فرهنگِ ایران داره؛ نخستین موزه‌ی «وقفیِ خصوصیِ» ایرانه. حسین‌آقا ملک — تاجر و وقف‌گرِ بنیان‌گذار — در سالِ ۱۳۱۶ خورشیدی کلِ این مرکز رو به همراه املاک و مستغلاتش به آستانِ قدسِ رضوی وقف کرد. در تیرماهِ ۱۳۲۳ هم یه قطعه زمینِ بزرگ در باغِ ملیِ تهران برای ساختمانِ جدیدِ کتاب‌خانه و موزه وقف شد. مهم‌ترین گنجِ این کتاب‌خانه، مجموعه‌ای از ۱۹ هزار عنوان نسخه‌ی خطیِ نادر و نفیسه — به همین خاطر یکی از شش گنجینه‌ی بزرگِ نسخه‌های خطیِ ایران به حساب می‌آد. ساختمانِ امروزی در سالِ ۱۳۶۴ شروع و در ۱۳۷۵ تکمیل شد. علاوه بر مخزنِ کتاب‌های خطی، در داخلِ مجموعه بخش‌های موزه‌ایِ تخصصی شاملِ مسکوکات، تمبر، خوشنویسی، نگارگری و سفال هم وجود داره — برای کسی که به تاریخِ هنر و کتاب‌سازیِ ایران علاقه‌مند باشه، چندساعت‌گردی می‌طلبه.

اعتبار تصویر شاخص: ویکی‌مدیا کامانز، مجوز CC BY-SA 4.0.